ЕГЕЈСКА МАКЕДОНИЈА - СУДБИНА КОЈА НЕ СЛЕДИ

Егејска Македонија е составен дел на Македонија, таа е територија која етнички, историски и географски преставува најголем дел од мозаикот, и е срцето и душата на Македонија. Територија која насилно и неприродно е анектирана на 10 август 1913 година од страна на Грција на Букурешкиот мировен договор. Но, историјата и фактите за Егејска Македонија колку и да се сака да бидат искривени и своеглаво толкувани од страна на Грција го покажуваат сосема спротивното ...
    Македонија се наоѓа во централниот дел на Балканскиот Полуостров и има многу значајна и важна стратешко-политичка положба, таа зафаќа простор од 67,412 км2, од кои на Егејска Македонија и припаѓаат 34,356 км2, односно 51% од целокупната територија на Македонија. На оваа територија најстарите траги од постоењето на човековиот род датираат од пред 40 милениуми.
    Нјаважниот дел од овој најстар период од историјата на Македонија е државата на Античките Македонци, формирана од династијата на Аргеадите, која потекнува токму од Егејска Македонија, т.е. од Аргос Орестикон, околу 10 км. Јужно од градот Костур.
    За време на владеењето на Филип II и Александар III Македонски, Македонското Кралство ги покорува Грците во 338 год. п.н.е. со битката кај Хајронеја. Наредните години Александар ќе ја создаде најголемата Империја забележана во историјата на човештвото која се протегала на три континенти. Уште за време на неговото владеење, Грците постојано се обидувале да ја отфрлат власта на Македонците, но по секој обид секогаш биле жестоко казнувани од војдководците на Александар Македонски. После неговата смрт, македонската империја се распаѓа на повеќе помали држави со кои владееле александровите најспособни војсководци и во нив формираат македонски династии. Македонското кралство како посебна држава опстанало до 168 год. п.н.е, кога се случила Третата македонско-римска војна, во која кралот Персеј бил поразен, а Македонија станала дел од Римската држава. За време на римското владеење со Македонија, меѓу Македонците започнало да се шири христијанската религија. Прв мисијата ја започнал апостол Павле, кој во својата турнеја ја посетил и Македонија, а во своите Ԑѐࠐߑ‘ÐߐܑېؠделаԠговори дека: ԑِРизбрал Македонија поради видението кое го имал, во кое Македонците го повикуваат во својата земјаԮ
    По поделбата на римската империја на источна и западна, Македонија влегла во рамките на Источното Римско Царство кое продолжило да постои до 1453 година, под името Византија. За време на владеењето на ова царство со Македонија во неа се случиле многу значајни настани. Се формира Јустинијана Прима во која лежи основата на Охридската Архиепископија и денешната МПЦ. Во првите векови од византиското владеење на Балканот започнале да се населуваат Словените, а со тоа и во Македонија. Совените во Македонија го затекнале македонсското население, со кое во текот на наредните векови се меша и ја формира основата на денешната македонска нација. Во Егејска Македонија, поточно во Солун се раѓаат македонските и сесловенските просветители Светите Кирил и Методиј. Се создава Самоиловото царство ...
    Во втората половина на XIV век започнува османлиското освојување на Македонија, осночно на нејзините источни делови (Кавала, Драма и Сер), за да конечно во 1430 година биде освоен и поскедниот град во Македонија кој не се наоѓал до тогаш под османлиска власт  - Солун, кој дотогаш се наоѓал под власт на Венеција. Уште од самото доаѓање во Македонија, Османлиите се обиделе да ја променат етничката структура на населението со цел да имаат стабилна власт на оваа територија. Најчести начини за остварување на оваа цел биле колонизацијата на муслиманско население од Мала Азија и исламизацијата на месното македонско население. Уште од самиот почеток отпорот против новите поробувачи постоел, особено против исламизацијата, како најдобар пример за тој отпор е Св. Злата Мегленска, родена во с. Слатина - Мегленско, таа во 1795 год. била обесена поради одбивањето да ја прими исламската вера.
    Во зачувувањето на духовната и народната свест на македонското население во првите векови од османлиското владеење имала Охридската Архиепископија која неканонски била укината во 1767 год. од страна на Султанот. Голема негативна улога и влијание кон последната одлука имале Цариградската Патријаршија и грчкото население во Цариград (Фанариотите), со цел преку црквта да се зпочне асимилацијата на Македонците.
    Отпорот на Македонците како кон Османлиите, така и кон пропагандите кон соседните држави секогаш бил присутен. Тој најчесто се манифестирал преку буни и востанија. Во Егејска Македонија особено внимание заслужуваат да се споменат Негушкот востание од 1822 год., Халкидичкото од 1854 год. и Привремената Влада на Македонија формирана во костурско и леринско во 1880 год. од страна на Македонци учесници во Кресненското востание (1878) и имале цел Автономија на Македонија според член 23 од Берлинскиот договор.
    Посебно место во македонската историја зазема и познатата ԐِܐِސՐ֐ޑېРепопејаԠкоја започнува токму во Солун 1893 год. со формирањето на МРО. Таа имала цел да го подготви населението за едно масовно востание кое би предизвикало создавње на една Автономна Македонија. Во Организацијата значајно место завземале и голем број на Македонци кои потекнуваат од Егејска Македонија. Еден од најголемите - Гоце Делчев, Иван Хаџи - Николов, Туше Деливанов, Христо Батанџиев, Апостол Петков - Терзиев, Васил Чакаларов, Пандо Кљашев, Лазар Поп Трајков итн. Организирањето на населението од страна на МРО кулминираше на 2 август 1903 год. кога започна Илинденското востание.
    Масовно востанието се изведе во Битолскиот револуционерен округ, во кого влегуваа костурскиот и леринскиот реон. Со херијски подвизи се истакнаа костурските востаници кои успеаа да ги ослободат градчињата Клисура и Невеска. Карактерисично за костурските востаници е дејствувањето надвор од војот револуционерен реон, односно нивната мисија за омасовување на Востанието во Мариовско под водство на Лазар Поп-Трајков.
    Значајно место во нашата историја заземаат и Солнските атентати од април 1903 год. изведени од Гемиџиите кои на свој специфичен начин сакаа да го привлечат европскота јавност за македонскот прашање.
    По Илинденското востание во Егејска Македонија започнуваат масовно да навлегуваат грчки андарти кои со својата Ԑݐѐې֐ՐߐޑېРборбаԠизвршија невидени злосторства врз македонското население, а посебно треба да се споменат колежите во с. Зеленич (1904) и с. Загоричани (1905). Целата на андартите не била ослободување на Македонија од Османлиите, туку борба против силите на МРО и асимилација на македонското население. Во борбата против клетите андарти се истакнале четите на Митре Влашето, Пандо Кљашев, Апостол Петков - Терзиев и др. Кои им нанесоа тешки порази на грчките чети, кои во Македонија најчесто соработува со османлиските сили.
    Во Егејска Македонија, т.е. во с. Постол, Ениџе-вардарско е роден основополжникот на современата македонска нација и литературен јазик Крсте Петков - Мисирков, кој со својата дејсност се борел против балканските пропаганди, а врв на неговата научна работа е книгата ԐؐРмакедонцките работиԠкоја преставува своевиден Устав на македонскиот национализам и патриотизам.
    По Балканските војни (1912-1913) кои Бугарија, Грција и Србија ги водеа за наводно ослободување на Мкаедонија од османлиска власт и формирање на македонска држава заврши со поделба на Македонија. Првпат после толку векови Македонија е поделена на неприроден начин и разделена меѓу новите поробувачи.
    Егејска Македонија по сила на приликите и против волјата на македонското население се најде под нова окупација која трае и до ден денес од страна на Грција. Македонците во ԐސߐӐёÐРтатковинаԠ ја дочекаа Првата Светска војна по која врз нив се зпоачна со планирано дејствување од страна грчката држава. Иселување, асимилација, терор и убиства преставуваа секојдневие за Македонците.
    Сепак нивното опстојување денес во Егејска Македонија е факт кој денес Грција не може да го побие со никакви докази, тоа се гледа со нивнтото физичко постоење таму, активностите што ги превземат, АБЕЦЕДАР-от, нивниото масовно учествување и идентификување за време на Втората Светска војна и Граѓанската воја (1946-49) и повторниот неуспешен обид за конечното протерување на домородното население со познатото ԑȐّ‘Ð֑ېՔ, особено преку ԐߑܐߐҐߐՑĐӐёې֑Ðޔ од 30 000 Македончиња со цел да се избрише цела една генерација.
    Дејноста на Македонците денес најповеќе се забележува преку партијата ВИНОЖИТО, која е формирана на почетокот на деведесетите години на минатиот век, особено за истакнување е нивната борба во докажувањето на постоење на Македонци во Грција и борбата против асимилација.

ЗАПАМЕТЕТЕ: СЕ СЕ ВРАЌА - СЕ СЕ ПЛАЌА !!!  

Add to: del.icio.us | Digg